PICKLED WALNOTEN




En dan opeens, loop je tegen walnoten aan! Zomaar, voor je voeten. Voor je voeten op de grond en dat nog wel in de maand juni! Voor geen enkel gerecht ga ik zo gezegd uit mijn dak, behalve dan de gepikkelde walnoten die ik in mijn Engelse jaren heb leren kennen. De gedachten aan een diep zwarte, zoet en licht zure, zachte op de tong smeltende walnoot doen mij de wereldse ellende om mij heen vergeten. Samen met kaas of als garnituur voor een runderstoof te lekker voor woorden!

Je kunt alleen de walnoten in de maand juni oogsten. Oogst je ze later, dan is de binnenste schil te hard geworden en kun je ze niet meer pickelen. Je gebruikt de walnoten met groene bast en al, hoe onwerkelijk dat ook klinkt.

Zo geraapt                          groen en stoer                   gepikkeld om zo te eten
Gister liep ik op het erf van Elise haar Mollinkwoner Kaasboerderij in Ambt Delden, Drenthe. Eigenlijk kom ik vanwege haar Entlebucher Sennenhond Dieke, die zo leuk speelde met Tess, mijn Entlebucher Sennenhond en Taro, het broertje van Tess.  Voor nu even genoeg over de honden, want de walnoten die ik op haar erf zie liggen brengen mij dus in extase. Typisch Nederlands, maar zowel Elise als Brenda (de bazin van Taro) horen geamuseerd mijn verhaal aan en rapen ijverig mee. Ze snappen echt niet waar ik het over heb.

Elise, voor jou hier het recept van de "Pickled Walnuts, waarvan Charles Dickens in zijn Pickwick Papers schreef:
" However, there he lay, and I have heard my uncle say, many a time, that the man said who picked him up that he was smiling as merrily as if he had tumbled out for a treat, and that after they had bled him, the first faint glimmerings of returning animation, were his jumping up in bed, bursting out into a loud laugh, kissing the young woman who held the basin, and demanding a mutton chop and a pickled walnut. He was very fond of pickled walnuts, gentlemen. He said he always found that, taken without vinegar, they relished the beer..."   Hoofdstuk 49


PICKLED WALNUTS
Het paradijs op aarde

Voor 1 kg groene walnoten (vanaf juni te plukken en rapen)


PEKEL
2.25 liter kokend water
500 gr zout

PICKEL
Hou je van zoet, voeg dan voor het koken van de pickel 750 gram bruine basterd suiker toe.
1.2 liter witte mout azijn
1 groot stuk gemberwortel, grof gehakt
1 theelepel foelie
1 theelepel jeneverbessen
25 gram peperkorrels
1 eetlepel zout

VOORBEREIDING
Prik wat gaten in de groene bast van de walnoten met een vork of naald, zodat de pekel en later de pickel vloeistof makkelijk kan binnen dringen.

PEKELEN
Leg de geprikte noten in een bak en giet de pekel er overheen, zodat ze ruim onder staan. Leg er een oud bord (bord wordt zwart) op, zodat de noten onder de pekel gedwongen worden. Laat ze voor 6 dagen staan. Mocht er een wit vlies op komen, geen probleem.

Na zes dagen herhaal je het proces. Eerst giet je de oude pekel af en vervangt dit voor nieuwe pekelvloeistof. Laat ze vervolgens voor nog eens 6 dagen rusten in de pekel.

Na 6 dagen giet je de noten af en spreid ze uit op een krant in een bak. Plaats ze op een zonnige of beetje warme plek. Binnen twee dagen verkleuren ze donker zwart.
Steriliseer oude jampotten ( b.v in de afwasmachine) of koop nieuwe. Laat de walnoten voorzichtig in de jampotten vallen ( niet de potten aanraken, dan zijn ze niet meer steriel.

Doe alle ingredienten voor de pickelvloeistof in een pan en verwarm. Laat deze afkoelen zodra hij begint te koken. Giet door een zeef. Als hij goed is afgekoeld, giet je deze vloeistof over de walnoten, zodat de potten goed gevuld zijn, maar nog 1 cm vrij is onder de deksel. 

Draai de deksels op de potten en zet op een koele donkere plek weg.
Na een week of zes zijn ze klaar om te eten. Ik probeer echter altijd te wachten tot de kerst dagen, maar....... dat lukt niet altijd ;)

Smakelijk, ik hoor graag wat je er van vindt ;)